Gifgas - EDM-2013

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Gifgas

Colums

Het laat zich aanzien dat Amerika zich genoodzaakt zal voelen om het Syrische regiem te 'straffen' voor de gifgas aanval in Damascus.  Of morele overwegingen daarbij de doorslag geven, waag ik te betwijfelen. Een kort overzicht van het gebruik van gifgas door 'Westerse' machten na de eerste wereldoorlog is daarom nuttig:

Toen de bevolking van Irak in 1920 niet zo blij was met de nieuwe Engelse heersers als dezen hadden gehoopt, werd 'om hen een lesje te leren' mede op advies van Churchill gifgas ingezet. Van enig protest is mij niets bekend. In 1925 bedienden de gezamenlijke Frans-Spaanse troepen zich met succes van gifgas bij de onderdrukking van de Rif-Kabylen. Toen de Italianen in 1935 de Ethiopiers niet snel genoeg konden verslaan, wisten zij met mosterdgas de kansen te keren. Er was toen wel mondiale verontwaardiging, en zelfs krachteloze sancties.

Tijdens de oorlog met Iran (1980-88) zette Saddam, die volop gesteund werd door de USA, op grote schaal diverse soorten gifgas in, zowel  aan het front als bij bombardement op Iraanse steden. Er was geen enkele reactie, sterker nog: de Westerse media besteedden er vrijwel geen aandacht aan. Het blad Foreign Policy meldde, dat uit vrijgegeven documenten blijkt, dat de regering Reagan de gifgasaanvallen op Iran, waarbij naar schatting 100.000 doden vielen, bewust heeft verzwegen.

De moord in 1988 op Koerden in de stad Halabja met zenuwgas wekte wel afschuw op, maar geen internationale reacties.  Zij werd namelijk door de CIA aanvankelijk aan Iran toegeschreven. Pas toen Saddam geen vriend van het Westen meer was, werd hij gestraft voor het bezit van 'weapens of mass destruction' die hij niet meer bleek te hebben.
(Verscheen als ingezonden brief in het Nederlands Dagblad)
     

 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu