De vlo en het poesje - EDM-2013

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

De vlo en het poesje

Vertalingen > Uit het Turks > Sprookjes van Nazim

In de donzige, zachte witte vacht van een jong poesje leefde eens een vlo. Die vlo was zo klein, dat je hem met het blote oog bijna niet zien kon, hij was zo vlug als een gazel en als een mens, nu ja als een soort mens zo slim. Als gevolg daarvan kon die poes, wat ze ook deed, die vlo, die in haar vacht op en neer sprong en links en rechts in haar vel prikte, op een of andere manier maar niet te pakken krijgen.
Ik wil mijn verhaal niet te lang maken. Terwijl ons katje, in wier vacht dus die snelle, slimme vlo leefde, probeerde die kleine vijand, die bijna niet met het blote oog te zien was te vangen, werd het met het verstrijken van dagen en maanden niet alleen groter, maar ook slimmer. Zo slim zelfs, dat het een plan bedacht om de vlo te pakken te krijgen.

Om te beginnen zette zij het uit haar kopje, om de vlo regelrecht te grijpen. Maar ze hield zich stil, ze bewoog niet, ze vlooide niet.
Zo bleef ze zonder zich te verroeren dagenlang stil zitten. De vlo, op de rug van dat katje, dat om zo te zeggen haar zeilen in het water had laten vallen, maakte het zich gemakkelijk, als een boer die op zijn eigen akkertje  rondloopt, en begon te  groeien, op te zwellen en dik te worden.. Naarmate die vlo aandikte werd ze slomer, minder beweeglijk en minder springerig. Als een vlo niet meer springt en huppelt, betekent dat, dat hij eigenlijk zijn vlooierigheid verliest.
Nu, dat gebeurde dan ook. En jullie hebt al begrepen wat het gevolg was: het plan van de poes lukte en zij kon de vlo, die zo zwaar als een os was geworden, tenslotte te pakken krijgen.

Vergeet dus niet, wat er met die vlo gebeurd is: als een os vloachtig wordt en net als een vlo begint te huppelen, dan geeft dat een geweldig lawaai. Als een vlo een os wordt, dan loopt ze in de val.

 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu