Asielbeleid - EDM-2013

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Asielbeleid

Maatschappij

   Het Nederlandse asielbeleid.
       'Wanneer gij zegt: zie, wij wisten het niet, zou Hij die de harten doorzoekt het niet merken,
        en Hij die op Uw ziel let, het niet weten?' (Spr.24 vs 12)

  Voorgeschiedenis
 Eind vorige eeuw werd duidelijk, dat onze regeringen een te ruimhartig asiel beleid hadden gevoerd. Dit had een 'aanzuigende werking', waardoor de stroom asielzoekers sterk toenam. De Immigratie en Naturalisatie Dienst (IND) kon die stroom niet aan en moest via uitzendbureau's onervaren medewerkers aannemen, wat tot onevenwichtige beslissingen leidde. In 1999 besloot zij om bezwaarzaken tijdelijk stil te leggen om aan nieuwe aanvragen voorrang te kunnen geven. Door deze, op zich logische maatregel ontstond wel voor velen een uitzichtloze situatie.

 Toen er meer publieke aandacht kwam, werd op 1 April 2001 de Nieuwe Vreemdelingen Wet ingevoerd. Maar die wet eist dat binnen 48 uur na aankomst een beslissing moet worden genomen. Daarbij kwam, dat de grondhouding van onze regering (en dus van de IND) was, dat de meeste asielzoekers profiteurs en leugenaars zijn. Ambtenaren met een eigen mening werden berispt en van de zaak gehaald. Als men daarbij nog ten doel stelt dat 80% geweigerd moet worden (uitspraak van minister) laat zich raden hoe de beslissingen tot stand komen. Volgens deze regels zouden de Tsjechische vluchtelingen in 1948 teruggestuurd zijn. Met deze mentaliteit zijn Duitse Joden voor de oorlog metterdaad teruggestuurd, en werd zelfs na de oorlog aan veel Joden de toegang tot ons land geweigerd (Zie: 'Geheel ontdaan van onbaatzuchtigheid'
, proefschrift Utrecht 1999). Het stuwmeer van oude zaken  was hiermee niet opgelost.

  In Juni 2002 bepleitte Vluchtelingen Werk Nederland (VWN ) een Eenmalige Bijzondere Maatregel. Hiermee zou aan vluchtelingen uit 14 met name genoemde landen met een recent verleden van mensenrechten schendingen, eenmalig een verblijfs- vergunning worden verleend. Er was een 'breed maatschappelijk draagvlak' voor dit plan: Tal van maatschappelijke organisaties w.o. het Nederlandse Rode Kruis, Raad van Kerken, Aartsbisdom Utrecht  en 90 gemeenten betuigden hun steun.

  Fortuynisme
. Tegen dit voorstel kwam echter verzet, dat door het optreden van Pim Fortuyn werd versterkt. De politiek wilde voor hem niet onderdoen. Maar ondanks zijn grote woorden ('geen enkele nieuwe asielzoeker meer toelaten) pleitte de LPF begin 2002  wel voor een eenmalig pardon voor 8000 schrijnende gevallen. Balkenende (CDA) veegde dit voorstel onmiddellijk van tafel.  Inmiddels voerde Balkenende-2  met Verdonk een nog harder beleid. Een motie van de SP, om gezinnen althans met Kerstmis niet op straat te zetten werd door de kamer aangenomen, maar Balkenende weigerde. Toch kwam er enig soelaas:  2000 'schrijnende gevallen' kregen verblijf- vergunning. Maar wat 'schrijnend'  is, hangt van de pijndrempel af, die hoger is als het andermans pijn betreft.

 Volgens deskundigen zijn veel maatregelen in strijd met de mensen-(en kinder!) rechten. In de landen waar zij zijn gevlucht, heerst vrijwel altijd armoede en willekeur. Als zij daar 'gedumpt' worden, hebben zij geen huis, geen werk, meestal ook geen vrienden meer, en wacht hen een vijandige omgeving. Daarbij komt, dat de betreffende regeringen het feit dat iemand is gevlucht als een vergrijp beschouwen.  Uit de dossiers die ik ken blijkt, dat het meestal geen politieke vluchtelingen zijn, maar dat hun leven wel bedreigd en hun bestaan onmogelijk werd gemaakt. Het woord 'economische vluchteling' of, erger nog, 'voor de poen', is schokkend. Denken de voorstanders van dit beleid zich wel eens in wat het betekent, land, huis en haard, ja alles achter te laten en het risico te nemen te verzuipen in een lekke boot of te stikken in een container?
  
  Wat waren de argumenten van het koppel Verdonk- Balkenende ?

  'Aanzuigende werking'
. Dit is een 'oneliner' die het blijkbaar goed doet en dus graag herhaald wordt. Hoewel het Nederlandse beleid in het verleden asielzoekers heeft aangetrokken, is het onzinnig te stellen dat een eenmalig pardon voor mensen die hier 5 tot 9 jaar verblijven daar invloed op zou hebben. 'Asielzoekers zijn niet zielig'. Dit is een geniale vondst, het zet de voorstanders van een menselijker beleid in de hoek van de sentimentele zeurpieten. Verdonk veegt de gerechtvaardigde oproep tot clementie koud,  zelfs met een lachje van tafel.  In wat voor land ben ik terecht gekomen?  'Asielzoekers zorgen zelf voor problemen'. Kan het nog cynischer?
  Verdonk stelde dat de mededeling van VWN, dat ambassades van een 9-tal landen niet meewerken, onjuist is. Een van de twee moet dus liegen. Natuurlijk zullen ambassades niet zeggen dat ze discrimineren, maar discriminatie was precies  de reden dat zij asiel zochten.
   'We hebben het onze kiezers beloofd' Beseften zij met hun stem op de professor in het 'Christelijk Sociale Denken' wat zijn beleid in feite betekende? CDA voorman Lubbers waarschuwde al: 'De toon moet gematigder in het asielzoekerdebat’.
De zwijgende meerderheid wil niet nadenken.  Donner heeft er wel over nagedacht.  Hij schreef letterlijk: 'Het is misbruik van het geloof, om dat te gebruiken als maatstaf voor vreemdelingen beleid'(!).  

  De commissie Smeets
bracht een zeer kritisch rapport uit over de medische aspecten.  De minister zei er wel mee in te stemmen, maar dat de conclusies niet sporen met het kabinetsbeleid (!) Waar dient een commissie dan voor?

 Een triest 'hoogtepunt' was de Schipholbrand
. Onder verantwoordelijkheid van onze regering werden 11 mensen, die niets misdreven hadden levend verbrand, en tal van anderen zwaar gewond. Er kon geen woord van spijt of mededogen over de lippen van onze christelijke bewindsvoerders af.  Integendeel, alles was er op gericht te voorkomen dat de ongelukkigen zouden ontsnappen, en een der slachtoffers werd zelfs veroordeeld voor 'brandstichting' en na 11/2 jaar cel aan Gadaffi's land uitgeleverd.  

 Ieder jaar worden er duizenden vaak gekneveld  ergens gedeponeerd. Daarbij wordt 'proportioneel geweld' toegepast. Zorgvuldig wordt vermeden, dat hierover iets in de openbaarheid komt. Slechts een enkele maal dringt het door, dat er een aldaar gemarteld of geëxecuteerd is. Hoeveel er in ons land uit pure wanhoop suïcide pleegden, mag ook niet bekend worden. Als er een de brutaliteit heeft, zich openlijk in brand te steken, haalt men zijn schouders op.

 In de 'vreemdelingen detentie' worden asielzoekers volstrekt incommunicado gehouden, hun omstandigheden zijn slechter dan die van veroordeelde misdadigers. Van wat er achter die muren gebeurt, dringt soms een schokkend detail naar buiten. Dit jaar begon een aantal hongerstaking. In strijd met mensenrechten werd dwangvoeding (!) toegepast. Het is geen opwekkend nieuws, dus is er weinig of geen informatie in de media.
                         _______________________________
 Verantwoording
. Na mijn terugkeer in Nederland heb ik als vrijwilliger bij 'Vluchtelingen hulp' gewerkt, hield contact met enkele asielzoekers, was vertrouwensarts bij een asielzoekster die in hongerstaking was gegaan toen zij dreigde uitgeleverd te worden (gelukkig na 30 dagen beëindigd) en liep mee met enkele protestmarsen.

P.S.   Enkele getallen:

In de jaren  1990-99  kwamen in Nederland 321.540 asiel-aanvragen, waarvan 14,6% toegelaten (Duitsland 9,1 %, EU + US 15%)
Toelating %: 2001: 0,6%;   2002:  1,3% (Duitsland:22.0 %, 7,5%
Nederland honoreerde in 2002 uit Afganistan 1 %, uit Iran 4 %, uit Turkije 1.5 % en uit Somalie 0 % (!). In totaal betrof het 2892    a
anvragen. In geen enkel Westers land, zelfs met de meest rechtse regering, werden zo weinig mensen toegelaten.

 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu